درآيد بستانيد كه زندگانى شما در آنست و آن لوح خوانيد كه او نويسد ، بندگى از خوى او آموزيد ، سنّت وى نگاه داريد ، دست طلب از همّت وى گيريد و در همه حال پيرو او باشيد ، زيرا كمال حال بندگان و منتهاى رويهء آنان محبّت ما است و محبّت ما در متابعت از سنّت و سيرت پيغامبر شما است . هركس بر پى وى رفت راست ، او به حقيقت دوست ما است . مؤمنان صحابه به وفاى عهد ازل بازآمدند و قدم در راه شريعت راست نهادند و راستى و درستى در عمل بجاى آوردند تا خداوند فرمود : أُولئِكَ هُمُ الصَّادِقُونَ آنان راست‌كارانند : راستگارى پيشه كن ، كاندر مصاف رستخيز * نيستند از خشم حقّ ، جز راست‌كاران رستگار تفسير لفظى [ آيات 8 الى 24 ] 8 - لِلْفُقَراءِ الْمُهاجِرِينَ الَّذِينَ أُخْرِجُوا مِنْ دِيارِهِمْ وَ أَمْوالِهِمْ يَبْتَغُونَ فَضْلًا مِنَ اللَّهِ وَ رِضْواناً وَ يَنْصُرُونَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ أُولئِكَ هُمُ الصَّادِقُونَ . اموالى كه از طايفه يهود بنى نضير به دست مسلمانان رسيد براى درويشانى است كه از خان‌ومان خود هجرت كردند و آنان را از خانه‌هاى خود بيرون راندند و قصد و نيّت مهاجران خشنودى خداوند بود كه دين خدا و رسول را يارى مىدهند ، اينانند راست‌گويان . 9 - وَ الَّذِينَ تَبَوَّؤُا الدَّارَ وَ الْإِيمانَ مِنْ قَبْلِهِمْ يُحِبُّونَ مَنْ هاجَرَ إِلَيْهِمْ وَ لا يَجِدُونَ فِي صُدُورِهِمْ حاجَةً مِمَّا أُوتُوا . كسانى كه سراى اسلام را جايگاه گرفتند ( مدينه ) و به دين و ايمان ( پيش از آمدن مهاجران ) دل فرودادند ، هركس كه بسوى آنها هجرت كند دوست مىدارند درحالىكه در دلشان هيچ‌گونه نيازى به آنچه آنها دارند ندارند وَ يُؤْثِرُونَ عَلى أَنْفُسِهِمْ وَ لَوْ كانَ بِهِمْ خَصاصَةٌ وَ مَنْ يُوقَ شُحَّ نَفْسِهِ فَأُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ . و ميهمان را بر خود مىگزينند هرچند كه به خوراك نيازمندند ، پس كسانى كه نفس خود را در كار مال دنيا بازداشتند آن كسان رستگارانند « 1 » . 10 - وَ الَّذِينَ جاؤُ مِنْ بَعْدِهِمْ يَقُولُونَ رَبَّنَا اغْفِرْ لَنا وَ لِإِخْوانِنَا الَّذِينَ سَبَقُونا بِالْإِيمانِ وَ لا تَجْعَلْ فِي قُلُوبِنا غِلًّا لِلَّذِينَ آمَنُوا رَبَّنا إِنَّكَ رَؤُفٌ رَحِيمٌ . و كسانى كه بعد از مهاجرين دررسند گويند : خداوندا ، ما را و آن برادران ما كه در ايمان از ما پيشى گرفتند بيامرز و در دلهاى ما كينهء كسانى كه ايمان آوردند منه ، پروردگار ما ، تو خود مهربان و بخشاينده‌اى . 11 - أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ نافَقُوا يَقُولُونَ لِإِخْوانِهِمُ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ لَئِنْ أُخْرِجْتُمْ لَنَخْرُجَنَّ مَعَكُمْ وَ لا نُطِيعُ فِيكُمْ أَحَداً أَبَداً وَ إِنْ قُوتِلْتُمْ لَنَنْصُرَنَّكُمْ وَ اللَّهُ يَشْهَدُ إِنَّهُمْ لَكاذِبُونَ . نمىبينى آنان را كه در دين خويش دوروئى كردند و به برادران خود از اهل تورات كه كافر شدند مىگويند : اگر شما را از خان‌ومان بيرون كردند ما هم با شما بيرون مىرويم و اگر با شما جنگ كردند ما شما را يارى دهيم ! و خدا گواهى مىدهد كه آنان دروغ مىگويند . 12 - لَئِنْ أُخْرِجُوا لا يَخْرُجُونَ مَعَهُمْ وَ لَئِنْ قُوتِلُوا لا يَنْصُرُونَهُمْ وَ لَئِنْ نَصَرُوهُمْ لَيُوَلُّنَّ الْأَدْبارَ ثُمَّ لا يُنْصَرُونَ . اگر ( به راستى ) جهودان را بيرون كنند اين دورويان با آنها بيرون نمىروند !

--> ( 1 ) - اين روايت در شأن انصار مدينه نازل شده كه از مهاجرين فقير پذيرائى كرده و از اموال يهود بنى نضير كه پيغمبر ميان مهاجران پخش كرد و به آنها نداد ناخشنود نبودند بلكه خوش‌حال شدند .